Reisverslag :  
Schiermonnikoog - maandag 8 september 2008
Eilandsponsor:   PI-Advice Arnhem
Wandelaars :   Gerrit,Wim,Henk, Frank, Mart, Lindardus, Erwin, Wendy, Geertjan, Eric, Marjolein, Hans, Raymond, Jelle, Wytze, Sven en Marten
Fietsers :  
Els en Bea


Vandaag de start van de Waddenwalk 2008! Ondanks flinke regenbuien op de weg naar de veerhaven was er geen enkele wandelaar, die de natte vooruitzichten als excuus gebruikte om toch maar af te zeggen voor een bliksembezoek aan het fraaie eiland Schiermonnikoog.
Dat zou ook niet nodig geweest zijn, want slechts paar regendruppels op de hele dag maakten zuidwesters en regenlaarzen overbodig. Op de boot werd door een viertal beroepskaarters gelijk een boompje geklaverjast, althans zo noemen we personen, die tijdens werktijd mogen kaarten.

Vreemd genoeg werd net als vorig jaar het eerste stukje vanaf de veerboot naar het kleine dorpje niet wandelend afgelegd. Gerrit vond als eilandsponsor dat zijn gasten flink in de watten moesten worden gelegd en had dus voor de hele meute twee taxibusjes geregeld.

Tegenover het bekende Hotel Bernstorff, waar cabaretier Bert Visscher net zijn kamer had leeggemaakt (Bert vertel,vertel,vertel.......), werd de groep in het nog beruchtere Hotel van der Werf ontvangen met een kopje koffie plus appelgebak. Basil Fawlty himself verzorgde de bediening, omdat zowel Cybil als Manuel nergens te vinden waren.


Na de gebruikelijke veiligheidsinstructies van Marten was de groep rond 11.30 uur voldoende in vorm voor de start van de wandeling. Willem, die vandaag samen met Marten als enige geen verstand van verzekeren bleek te hebben, was al zo vriendelijk geweest de etappe de dag ervoor dusdanig voor te bereiden, dat de groep moeiteloos de vogelhut in de Westerplas kon bezoeken.

De hut, die volgens zeggen in 2005 was verkozen tot het mooiste plekje van Nederland, zou ons mogelijk de zeldzame kleine zilverreiger tonen.
Zeer zeldzaam bleek later, want de vogel was natuurlijk in geen velden of wegen te bekennen. Het arme beest is mogelijk afgeschrikt door een enthousiaste menigte in de vogelhut, die qua gewicht berekend was op 8 personen. De hut staat nog wel, maar zoals u op de foto kunt zien, is dat technisch gezien een wonder, aldus Marten (die daar weer wel verstand van heeft).

 


Op het Noordzeestrand werden maar liefst 7 zeehonden geteld. En dat is een mooi aantal hoor!
De lunch was vandaag weer eens iets anders dan normaal. Hangend tegen de vuurtoren was het even wachten op de door Gerrit bestelde broodjes. Terwijl een paar regendruppels en veel wind weer eens een paraplu om zeep hielpen (zie foto), trok Gerrit ineens een beetje wit weg, toen bleek dat er twee vuurtorens op het voormalige Duitse eiland bleken te zijn.
Gelukkig brak even letterlijk en figuurlijk de zon door en kon een ieder zich tegoed doen aan heerlijke, met Italiaanse inslag, belegde broodjes en koffie.

Genoeg energie om weer wat kilometers te gaan maken. Onderweg kwamen we Bea en Els op de fiets tegen, die zo leek het althans, wat centjes bijverdienden door bagage voor toeristen van de boot naar het hotel te brengen. En dat allemaal voor het goede doel! Hulde.
Gerrit, die tijdens de lunch nog wat broodjes had achterover gedrukt, stak het duo een hart onder de riem en stond geheel belangeloos zijn wintervoorraad af.

De groep was inmiddels aangeland bij de voormalige Duitse bunker "Wasserman ".
Op deze locatie, met een schitterend uitzicht op Schiermonnikoog, verraste Gerrit ons met een rollenspel, waarbij in ieder geval mevrouw A. Blokland niet onopgemerkt is gebleven.
Wat een wending in de Waddenwalk. Nog even en John de Mol ziet er ook brood in........

Na afloop van het toneelstuk (eind goed, al goed) kwam al snel "Beachclub Marlijn" in het zicht. Tijd voor een versnapering en voor het checken van de voicemails. Daarna kwam het heerlijke eten bij vlagen door, maar dat hoort nou eenmaal bij tapas.
Ook de zon liet zich nog even van zijn beste kant zien en voordat we het wisten was het een paar uurtjes later en stonden er weer 2 taxibusjes voor de deur. Het tweede busje bleek echter te weinig zitplaatsen te hebben. Geen probleem voor Marten en Wim, achterin tussen de koffers en rugzakken is het best lekker liggen (voor eventjes).

Bij de veerboot was het Wim, die angstig kijkende vrachtwagenchauffeurs, druk gebarend de boot op hielp gidsen, zodat we netjes op tijd om 18.30 uur konden vertrekken. De ouwe Mart, die als bijrijder vandaag op het vaste land was achtergebleven, stond overigens al vanaf 15.30 uur in de haven te wachten. Beter vroeg als nooit aldus Mart. Na een voorspoedige bootreis was het einde van de eerste etappe van de Waddenwalk 2008 rond 19.15 uur een feit.