Reisverslag :   Terschelling - woensdag 10 september 2008
Eilandsponsor :   Bouwbedrijf Kreeft B.V  
Wandelaars :
Ria (1), Jeltje, Henk, Anton, André, Jan, Rien, Ton, Roel, Piet, Henri, Fred, Ria (2), Jasmijn, Sander, Remmet, Sjirk en Marten  
Fietsers :   Fred en zijn handlangers deel 2)  


Vandaag waren er maar liefst 18 wandelaars richting Harlingen afgereisd voor een unique shortbreak op het eiland Terschelling. Verreweg de grootste groep van deze week, maar net als vorig jaar werd het voor de meesten weer een dag om nooit te vergeten.
Het lijkt wel of de woensdag op Terschelling garant staat voor een georganiseerde chaos.
Remmet, die vorig jaar de boot naar Ameland met 30 seconden op de klok wist te halen, had nu wat extra tijd ingecalculeerd. Toch was hij koud binnen op de boot of het hek viel dicht.

Met dank aan Jan uit Buitenpost, die 's morgens vroeg zowel de bagage van als Marten zelf in Harlingen had gedropt, konden we gelukkig op tijd vertrekken met de boot van 09.45 uur.
Ook vandaag aanwezig was Fred (J.) die nu al op de boot begon te zeuren, dat wandelen wel heel zwaar is en dat hij laatst op Terschelling heerlijk gefietst had. Marten legde de arme Fred uit dat het een wadden-walk was en geen fietstocht. Wel kreeg Fred de garantie, dat als het wandelen echt niet meer ging, dat hij dan mocht gaan fietsen. Dat was niet aan dovemansoren gericht en zo geschiedde het, dat Fredje na zo'n 200 mtr lopen op het eiland al bij de plaatselijke fietsverhuur naar binnen stoof om wat fietsen te arrangeren, die hij dan op afroep kon laten bezorgen.


De eerste 6 km wandelen werden in een rustig tempo afgelegd. Rond lunchtijd arriveerde de hele groep in de strandtent bij paal 8 in West aan Zee. Daar werd het lekker loungen geblazen.. Het was ook heerlijk weer om eens lekker onderuit te zakken.
Het bier en de shoarma van echt Terschellings lamsvlees (u gelooft het zelf) smaakten prima.

Sjirk nam zelfs twee lunchgerechten, later begrepen wij pas waarom. Inmiddels was al 14.30 uur geworden en werd het hoog tijd voor het tweede deel van de wandeletappe. Fred had inmiddels voldoende animo gekweekt bij een aantal sympathisanten om niet alleen te hoeven fietsen en zo kon het gebeuren, dat een select groepje de rest van de middag het gewauwel van onze amateur-boswachter-met-liefde-voor-alles-wat-groeit-en-bloeit voor lief moest nemen.

De grootste groep bleef echter (gelukkig) gewoon wandelen. Eilandkenner Sjirk alias de notaris (of nader te noemen meester), wist ons een mooie route aan te praten over de noordwest kant van het eiland. Nu is normaal gesproken een notaris toch iemand die je blindelings kunt vertrouwen. Niets is minder waar bleek vandaag.


's Avonds aan het diner in Harlingen werd de middagwandeling (the battle) nog eens uitgebreid besproken, een tocht die de boeken in zal gaan als een soort kruistocht met sterke overeenkomsten aan de middeleeuwse slavernij. De kilometers lange strafexpeditie via het strand bleek toch verder dan gedacht en de wind hadden we echt pal tegen. Verder was er ook geen koek of zopie-tent op deze zandvlakte te vinden (vandaar die twee lunchgerechten van de notaris), zodat de reserves bij een ieder flink moesten worden aangesproken.

Gelukkig kwam er na twee uur harken een einde aan de oneindige rij met duinen en zou het nog maar een kwestie van minuten zijn voordat we de boot naar Harlingen konden zien. De boot kwam inderdaad in zicht, maar de tocht leidde ons vanaf dat punt circa 4 km door dicht begroeid terrein. Ook kon de notaris niet voorkomen, dat tientallen muggen en horzels de uitgemergelde meute welkom heette in het niemandsland, waar ook geen enkel pad te vinden was. Het programma Robinson Eiland is een 5-sterren vakantie vergeleken bij deze slijtageslag. Zelfs een stukje wadlopen werd nog aan het programma toegevoegd om de zo fel begeerde boot van 17.30 uur te kunnen halen.

Bij de boot werden de bikkels (sommige al op de sokken) opgewacht door het fietsclubje van Fred. Op de boot keerde de rust enigszins terug, al was het maar omdat Marten keurig de bestelling voor het diner op kwam nemen middels een eerder achterovergedrukte menukaart. Met een simpel telefoontje naar Wil in Harlingen konden we daarna gelijk aanschuiven in restaurant 't Heerenlogement. Daar was het nog lang onrustig, maar na diverse dankwoorden was het dan toch de notaris, die ons (en comparanten) vertelde, dat het allemaal niet zo bedoeld was, waarvan akte. Het heerlijke eten werd afgewisseld met het spel "Deal or no deal"onder bezielende leiding van Roel. Hij won met zijn Jasmijn de hoofdprijs, een reis naar Rome.

Aparte manier van een flesje wijn bestellen heeft die Roel trouwens. Helaas kwam ook aan deze 3e dag van de waddenwalk een einde, maar wat hebben we gelachen vandaag......